Władysław Tarnowski
Juchasowa piosenka
Goni Juhas goni,
Strzyżki starą pyrcią
Tylko dzwonki zbyrczą,
Goni juhas goni!…
Do strzyżek się biały
Baranek nawinął,
Gdzieś z chmurki wypłynął
Baranek on biały!…
I stado za sobą
Wodzi gdzie z żałobą
Już chmury na turniach się kładły o zorzy!
A Juhas się trwoży,
Świat widzi pod sobą —
Już w niebie!… a był to baranek o! boży!…
Podziel się tym
Lubisz tę stronę? Wesprzyj jej rozwój!
Od 12 lat tworzę serwis Exerim.pl . Jeśli lubisz tu wracać – postaw mi wirtualną kawę , aby wspomóc mnie w dalszym rozwoju projektu. Wsparcie, nawet najmniejsze, daje mi motywację do dalszego działania. Dziękuję!
Wirtualna kawa — jednorazowe wsparcie, bez zobowiązań. Dowolna kwota, przelew tradycyjny lub BLIK.
Czy wiesz że…
W 1881 roku na łamach czasopisma „Puck ” zaproponowano wyrażanie emocji za pomocą stworzonych ze znaków typograficznych twarzy. Były to kilkuwierszowe, niemożliwe do prostego wpisania między wyrazami, pierwowzory dzisiejszych emotikonów . Słowo „wiersz ” wywodzi się z łacińskiego versus , co pierwotnie oznaczało „wracanie pługiem do początku bruzdy ”. Nawiązuje to do rytmicznego powrotu do nowej linii po zakończeniu poprzedniej. 9 listopada 1873 roku w Łodzi urodził się Tadeusz Miciński – prozaik, dramaturg, poeta, eseista i publicysta, uznawany za jednego z najważniejszych twórców polskiego ekspresjonizmu i pioniera surrealizmu ; przez jemu współczesnych określany mianem poety maga i czciciela tajemnic.