Do twojego więzienia posyłam me pieśni,
Niechaj jako jaskółki siądą u twéj kraty,
I myśl twą rozweselą, jasne, przyszłe światy
Wskazując, co przyjść muszą — późniéj albo wcześniéj
Czyż kiedy nasza Polska tak wysoko stała?…
Ach! byle się z téj drogi tylko nie cofała…

1864.