Wincenty Pol
Baltyk
Jeszcze po świecie starożytnym słynne
Były te wody i lądy bursztynne!
Ku nim to Fenik biegał w bród daleki,
Ku nim Słowianin korabli czeredą
Pływał — i kupię składał pod Wenedą.
Ku nim to, ku nim, płyną nasze rzeki —
Co ziemia zrodzi i co kmieć przysporzy,
Chętnie i cało odnosim w czas boży…
Co jeno Bóg dał — to domowe łodzie
Niosą im w darze po gościnnej wodzie,
Ale jak stara wiecznie boli blizna,
Tak od północy wieje Pomorszczyzna…
Czy wiesz że…
- Powieść „Listy z Ziemi” Marka Twaina została wydana po raz pierwszy ponad 50 lat po jego śmierci, ponieważ córka pisarza, Clara Clemens, nie godziła się na publikację, obawiając się, że tak kontrowersyjna książka zagrozi spuściźnie ojca.
- 9 listopada 1873 roku w Łodzi urodził się Tadeusz Miciński – prozaik, dramaturg, poeta, eseista i publicysta, uznawany za jednego z najważniejszych twórców polskiego ekspresjonizmu i pioniera surrealizmu; przez jemu współczesnych określany mianem poety maga i czciciela tajemnic.
- W 1881 roku na łamach czasopisma „Puck” zaproponowano wyrażanie emocji za pomocą stworzonych ze znaków typograficznych twarzy. Były to kilkuwierszowe, niemożliwe do prostego wpisania między wyrazami, pierwowzory dzisiejszych emotikonów.