Wiersze o naturze
Autor
Mirosław Kukla
Poezja polska
Adam Asnyk
Krzysztof Kamil Baczyński
Władysław Bełza
Józef Birkenmajer
Józef Czechowicz
Zdzisław Dębicki
Elżbieta Drużbacka
Gustaw Ehrenberg
Felicjan Faleński
Kazimierz Gliński
Stanisław Jachowicz
Cezary Jellenta
Jan Kasprowicz
Maria Konopnicka
Stanisław Korab‐Brzozowski
Antoni Lange
Bolesław Leśmian
Jadwiga Łuszczewska (Deotyma)
Tadeusz Miciński
Władysław Orkan
Maria Pawlikowska‐Jasnorzewska
Wincenty Pol
Kazimierz Przerwa‐Tetmajer
Zenon Przesmycki
Lucjan Rydel
Władysław Tarnowski
Julian Tuwim
Maryla Wolska
Włodzimierz Wysocki
Kazimiera Zawistowska
Henryk Zbierzchowski
Autor nieznany
Poezja światowa
Charles Baudelaire
Heinrich Heine
Jean Moréas
Paul Verlaine
Matka Natura
Matka Natura — niewyczerpane źródło inspiracji i natchnienia. Zachwycająca swoją nieokiełznaną potęgą oraz mnogością odsłon, sama w sobie stanowi największą i najdoskonalszą artystkę. Pozornie nieuporządkowana i chaotyczna, gdy subtelną delikatność i spokój przeplata z destruktywną potęgą swoich żywiołów. A jednak jest w tym jakiś doskonały zamysł, samodopełniający się mechanizm, układający wszystko w logiczny ciąg zdarzeń.
Natchniona zjawiskami przyrody liryka odbija podświadomą tęsknotę i nostalgię człowieka za tym, co dzikie, pierwotne, zapomniane. Uświadamia, jak mikroskopijną cząstką natury jesteśmy, wtopieni w ogrom wszystkiego, co nas otacza: słońce i deszcz, wiosna i jesień, lato i zima, dzień i noc, życie i śmierć. Początek i koniec.