Przejdź do treści Przejdź do menu Przejdź do wyszukiwarki

Wiersze o diabłach, czarownicach i ciemnych mocach

Czarownica
Czarownica. Fot. Mirosław Kukla. Wszystkie prawa zastrzeżone.

Poezja polska

Adam Asnyk

Gustaw Ehrenberg

Tadeusz Hollender

Tadeusz Miciński

Adam Mickiewicz

Cyprian Kamil Norwid

Władysław Orkan

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Zygmunt Różycki

Juliusz Słowacki

Kazimiera Zawistowska

Henryk Zbierzchowski

Autor nieznany

Poezja światowa

Charles Baudelaire

Edgar Allan Poe

Mroczne inspiracje

Piekło, diabły, czarownice, senne koszmary, siły ciemności – niemal od zawsze, niczym mroczne podszepty, budzą natchnienie poetów, kreśląc ich piórem pełne niesamowitej atmosfery i klimatu grozy strofy.

Wyraźnie odznaczać się tutaj będą dwa nurty. Pierwszy będzie jedynie przejawem twórczej inspiracji folklorem lub mitami, tak jak ma to np. miejsce w „Ucieczce” lub „Pani TwardowskiejAdama Mickiewicza. W drugim natomiast dostrzec można rzeczywistą fascynację ciemną mocą, czego uzewnętrznienie odnajdziemy choćby w wybranych utworach Tadeusza Micińskiego lub Charlesa Baudelaire’a.

Wspólną cechą większości inspirowanych diabłem utworów poetyckich będą motywy buntu, hedonizmu, smutku, lęku lub niepokoju, podczas gdy np. w wierszach o aniołach dominować będą spokój, pogoda ducha, nadzieja lub kontemplacja.