LVII.

Jedli i pili u stołu,
Gdzie o miłości szła mowa…
Ród męzki był estetyczny,
A czułą — piękna połowa…

„Miłość — to czysty platonizm!”
Rzekł radca, chudy jak mucha,
Radczyni śmiejąc się skrycie,
Cóś mu szepnęła do ucha…

Proboszcz, to słysząc, rzekł głośno:
„Miłość — to źródło wszechzłego
I zdrowiu może zaszkodzić!”
Panna spytała: „Dla czego?”

Hrabina z cicha wtrąciła:
„Miłość — to anioł skrzydlaty!”
I baronowi znacząco
Podała szklankę herbaty…

Przy stole stało krzesełko,
Lecz tam niebyłaś duszeczko,
Ty jedna byłabyś w stanie
Rzec o miłości słóweczko…