Tysiącletni kraju Piasta,
Ludu polskiej wsi i miasta, Tobie rymów zwój!
Oto lutnia złoto-krwawa,
Oto pieśni męko-łzawa, Niby śpiewnik Twój.
Chwyć za lutnię krwawą ręką,
Uderz w pieśni głosu męką, Niby w Piasta róg —
Niech tą pieśnią duch owiany,
Zerwie pęta i kajdany — Niech drży Polski wróg!
Gdy jej cudem wypchniesz wroga
I zaświta wolność błoga — Wzleci orzeł biał!
Dźwięk jej święty Ci przez wieki,
Przez kraj blizki i daleki Szczęściem będzie wiał!