Autor nieznany
Hej, hej, hej, hej! do kniei, do kniei
Hej, hej, hej, hej!
Do kniei, do kniei,
Bo w kniei trąbki ton,
Po rosie gra,
Że serce drga.
Bo któż tak gra, jak on.
A teraz dwie,
Ozwały się,
Jak dwoje zgodnych dusz.
To nas, to nas,
Wołają w las.
My już, tuż, tuż, tuż, tuż.
Zwierz tu i tam
Pomyka z jam!
Hop, hop! myśliwy w trop!
A echo mu i tam i tu,
Wtoruje hop, hop, hop.
Podziel się tym
Lubisz tę stronę? Wesprzyj jej rozwój!
Od 12 lat tworzę serwis Exerim.pl . Jeśli lubisz tu wracać – postaw mi wirtualną kawę , aby wspomóc mnie w dalszym rozwoju projektu. Wsparcie, nawet najmniejsze, daje mi motywację do dalszego działania. Dziękuję!
Wirtualna kawa — jednorazowe wsparcie, bez zobowiązań. Dowolna kwota, przelew tradycyjny lub BLIK.
Czy wiesz że…
W 1881 roku na łamach czasopisma „Puck ” zaproponowano wyrażanie emocji za pomocą stworzonych ze znaków typograficznych twarzy. Były to kilkuwierszowe, niemożliwe do prostego wpisania między wyrazami, pierwowzory dzisiejszych emotikonów . 9 listopada 1873 roku w Łodzi urodził się Tadeusz Miciński – prozaik, dramaturg, poeta, eseista i publicysta, uznawany za jednego z najważniejszych twórców polskiego ekspresjonizmu i pioniera surrealizmu ; przez jemu współczesnych określany mianem poety maga i czciciela tajemnic. Słowo „wiersz ” wywodzi się z łacińskiego versus , co pierwotnie oznaczało „wracanie pługiem do początku bruzdy ”. Nawiązuje to do rytmicznego powrotu do nowej linii po zakończeniu poprzedniej.