Gdy odejdą cię rozkosze,
nie opuszczaj głowy jeszcze:
pozostały z winem kosze
i żołądka słodkie dreszcze!
Smakiem gąski prosto z rożna
kruchej, tłustej i rumianej,
z szparagami na stół danej —
umarłego zbudzić można!
Rzecz aż nazbyt oczywista,
że gęś piec trza hermetycznie,
wtedy jędrna i soczysta
na półmisku błyśnie ślicznie!
z gazowego kiedy pieca
wyjdzie pośród aromatów,
słodkie wonie wkrąg roznieca
najpiękniejszy z poematów!