Przejdź do treści Przejdź do menu

Podziel się tym

Judyta Bednarczyk — „Kwazar”

Judyta Bednarczyk - Kwazar
Fot. Exerim.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.

Kwazar — debiutancki tomik warszawskiej poetki Judyty Bednarczyk to swoisty pamiętnik w którym autorka, przekuwając ulotne chwile własnego życia w słowa, uwieczniła pod postacią czterdziestu wierszy swoje doświadczenia oraz towarzyszące im refleksje, pragnienia i uczucia.

„Jestem Światłem dalekim i ciemnym” — tymi słowami rozpoczyna poetka pisaną białym wierszem w latach 2011 — 2013 podróż przez świat swoich wspomnień, przeżyć i marzeń. Wersy bez rymów i jednostajnej rytmiki wskazują, że wybiera raczej mało uczęszczane szlaki, co z jednej strony pozwala jej na zachowanie daleko idącej indywidualności tworzenia, a z drugiej wypycha na bezdroża, sprawiając że popada w swego rodzaju zagubienie. Zagubienie, zmuszające niejako do poszukiwania odpowiedzi. Ale czy odpowiedzi w ogóle istnieją?

W Kwazarze nic nie jest proste i jednoznaczne. Tu rzeczywistość miesza się z fantazją, koty i psy żyją jakby poza tym światem, a przeszywająca na wskroś dosłowność nieustannie przeplata się z bardzo osobistą i tajemniczą, hermetyczną wręcz metaforyką. Wiele symboli i przenośni pozostaje dla czytelnika nieodgadnionych, ale właśnie tym sposobem autorka pozostawia mu miejsce na indywidualną, osobistą interpretację.

Z pewnością nie jest to tomik na jeden wieczór. To trudna poezja — zarówno pod względem samego przesłania, jak i konstrukcji; w Kwazarze każdy wiersz wymaga oddzielnej chwili uwagi i zastanowienia. Warto jednak pochylić się nad tą publikacją i poświęcić trochę czasu, by choć raz spróbować rozwiązać zagadkę kryjącą się w Kwazarze.

Reklama

Dołącz do dyskusji